Het is een belediging voor de mooie tajines van Mister Tools om er een dij van een opgepompte supermarktkip in te proppen (als deze er al inpast). Op naar de goede slager dus. Naast de eerder in het zonnetje gezette Bresse-kip, brengen we nu eens haar Label Rouge-zuster voor het voetlicht. Als je gezondheid je lief is, als je geeft om hoe de kippen opgroeien, en als je echte kip met een volle smaak wilt eten en niet een witte, smaakloze homp met kipstructuur, dan zou ik naar dit logo uitkijken.
Alleen oude, zuivere rassen die speciaal zijn geselecteerd op het feit dat ze langzaam groeien, hoge vleeskwaliteit hebben en een stevig velletje, mogen met dit label prijken.
Het keurmerk geeft je de garantie dat de boer bekend is waar de kip is opgegroeid (dat kan overal in Frankrijk zijn) en dat deze zich aan alle gestelde richtlijnen heeft gehouden. Zoals de afkomst/stamboom van de kip, een overzicht van haar levensperiode, de slachtdatum (een volwassen kip is 85 dagen oud), welk voedsel zij heeft genoten (louter vegetarisch en geen dierlijke stoffen) en een versheidscheck. Net als haar Bresse-zus mag de Label Rouge kip vrij buiten in het veld rondrennen. Dit alles garandeert een uitmuntende kwaliteit met betrekking tot smaak en voedingswaarde.
Neem voor de tajine de kippedijen en de vlerken, maar beter niet de filets, want deze hebben snel de neiging wat aan de droge kant te worden, zelfs in de tajine. Stoven maar!
